در باب لزوم وجود صدای زن در موسیقی آوازی، هم از لحاظ علم موسیفایی و هم از لحاظ رعایت حقوق زنان، سخنان زیادی گفته شده است. همچنین کسانی که صرفاً از دید شرعی به این مسأله می نگرند، دیدگاه ثابتی ندارند و نه تنها مراجع مختلف، فتاوای مختلفی در این زمینه ارائه می کنند، گاهی یک مرجع هم دیدگاه روشن و ثابتی در این مورد ندارد.
به همین سبب در دوره های مختلف، برخوردهای متفاوتی با این مسأله می شود. البته ظاهراً نهادهای رسمی حکومت پذیرفته اند که تک خوانی زن ممنوع باشد اما در مورد همخوانی زنان و شدت صدای زن در همخوانی ،فرمول مشخصی وجود ندارد.
اما همین سیاست نامعلوم و قانون نانوشته موجب شده است که گاهی در لابلای همخوانیها، صدای زنان نیز به تنهایی به گوش برسد.
بعد از صفار هرندی که وزیر فعلی ارشاد است، سختگیر ترین وزیر ارشاد، میر سلیم بوده است. اما در همان زمان، موسیقی متن فیلم" گبه" - ساخته ی حسین علیزاده- نه تنها مجوز گرفت، که جایزه ی بهترین موسیقی متن را در جشنواره ی فیلم همان سال دریافت کرد. در این اثر، افسانه جهانگیری( گرگین پور)، دقایقی به خواندن یک لالایی زیبا به زبان ترکی قشقایی می پردازد.
همچنین عجیب تر، موسیقی سریال "شب دهم" است ؛ تحت نظارت رسانه ای که حتی ساز را نشان نمی دهد. شرکت سروش که وابسته به صدا و سیماست، این اثر را منتشر کرد. در جلد این اثر، مهسا وحدت را به عنوان "سوپرانو" نوشته اند ( و نه همخوان !) و چنین است که در لابلای صدای علیرضا قربانی، مهسا وحدت هم جایی آشکارا به تکخوانی می پردازد.
(ابتدا صدای مهسا وحدت را در "شب دهم"، سپس صدای افسانه جهانگیری را در "گبه" در یک پرونده از اینجا یا اینجا بشنوید.)
اما آیا می توان نشست و منتظر بود که هر از گاهی چنین اشتباهی (!!!) از ناظران و مسئولان محترم سر بزند تا صدای زنان اندکی بگوش خلق برسد؟
حالا تصور کنید که باید صدای حرام (!!!)سپیده رئیس سادات به واسطه ی صدای علی رستمیان حلال شود !
( قسمتی از همخوانی سپیده رئیس سادات و علی رستمیان را در " کنج صبوری"، از اینجا یا اینجا بشنوید.)
شاعر 
